Sus yüreğim. Feryat etme. Çığırtkanlara yaraşır bu yaptığın, bir de küçük kız çocuklarına. Oysa sen büyüdün, çığırtkan da olmadın hiçbir zaman.

Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin ? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten. Bilir miydin neden bu kadar korktuğumu. İçimdeki korkunç yalnızlığı, katran karası geceyi, düş düş sonu gelmeyen uçurumu. Okur muydun gözlerimdeki hüznü, kendime bile kapattığım kapıları açabilir miydin ?

Sağlam dur yüreğim. Etrafa saçma kıvılcımları. Geldiğimiz gibi gideceğiz bu bahçeden. Gitmeye de biliriz. Gitmeyi de biliriz. Sağlam dur yüreğim. Ne içindeki çığlığı büyüt dalga dalga, ne de yalnızlığı.

Bu sırrı açsaydık birbirimize. Gözlerimiz her karşılaştığında söylediklerimizi sözlere dökseydik… Kalbimin sükun bulduğu yer dizinin dibi olur muydu ? Sıcacık baktığında aradığım cevapları bulur muydum ? İçim erir miydi gülümsediğinde, şimdiki gibi ? Utanır mıydım yaptıklarımdan, yoksa mesut bahtiyar ölür müydüm son nefesimde ?

Kendine sarıl kalbim. Sıkı tut kendini. Üzerine sıçratma kuruntuları. Zaten giderek büyüyor gece…

Söylesene bu bir masal mı ? Sorular üzerine kurulabilir mi hayatlar ? Başlamadan biten masallar vardır hani, kahramanları ta en başından pes eden. Mızıkçılık mı yapmış olur onlar, yenilmeyi seçmekle. Saklambaç oynarken sıkılıp kendini sobeleten çocuklar gibi…

Kaç bahar olur bir ömürde kalbim ? Her tohum başka bir çiçek midir, yoksa yeniden açan aynı çiçek mi ? Sorma artık yüreğim.

Sus yüreğim, feryat etme…

• yürek üzerine masallar

İşte yine yazıyorum birikmişliklerimi. İçimde sana karşı çabaladığım aşkımın süslerini, gece gibi gözlerinden doğan mavi güneşi. İşte yine bıraktım bir köşeye bütün gel gitlerimi. Sana doğru yazıyorum, ulaşamasam da hiçbir sona, belki varırım yanına, küçümseme bu aşkı!

Az buz değil sana olan sevgimin külü, yana yana sönmeye durmadan bu gönül, bırakamıyorum ellerini.

Seviyor musun? Sevmiyor musun?
İnan umrumda değil, sadece sana koşuyorum cümlelerimle, Aslında hiç de sevmem bilir misin bu konuşmaları, umutların yok olduğu saklı kelimelerimi sana sarmaya.. Her şey bitmiş gibi noktalarla sonlara doğru dörtnala koşmaya..

Biliyorum yine bulacağım biryerlerde ufacık da olsa bir sen! Ben karanlıklara düşmeyi seçmedim. O gece gözlerine vuran ışığa küsmek istemem. Seni sadece seninle bırakıp gidemem. Bazen sessiz umutlar süslese de hıçkırıklarımı, ben asla yenilmem!

Zorca bir aşktı bu, evet aşktı! Çocukça bir kapılış sanma bunu. Adını aşk koymuşum, çocukluğumu özlerken, ben her şeyi bir kenarda bırakıp sadece sana sarılmak istiyorum.

Bütün bunları sana duyurmayı öyle isterdim ki, hiçbir ümit yok olmaz gerçekten varsa, Kaybetmeyeceğim bendeki sevinçleri. Ne olursa olsun ben hep güleceğim (acılara). Acı bile
demek gelmiyor içimden, çünkü acı olmamalı aşk, inanmıyorum aşkın acıyla yaşandığına. Sevgi vardır, mutluluk vardır. İnişli çıkışlı hüzünler olabilse de, bunun adı acı olmamalı. Yok hayır!
Bu kadar güzel bir şeyin adı acı olamamalı.

Beni sakin yapan sadece ben olsam da, yalnız hissetmedim, hissetmek istmedim. Bazen kendi iç hesaplarımız bize yetebiliyor inan! Gerek duymadım sahte dostluklara, gerçek dostum vardı yüreğimde…

Lazım değildi bana hiçbir zaman sahte omuzlar.. Zaten zordurda benimle anlaşmak, huzursuzum şu sıralar. Kimseyle konuşmak bile istemiyorum kırmak istemediğim için, Susuyorum ! Bu
susuşlarımdan anlayan bir ben varım bir de dostum.

Çok özlüyorum katıla katıla gülmeyi, seni geçmişimi gerçekleri..

Her geçen zaman dahada zorlaşmasın, bırakıyorum beni üzen ne varsa. Ben artık gülmek istiyorum. Hem de çocukluğumdaki gibi, bisiklete bindiğim o ilk günkü korkuyla gülmek.

Beni ve Benimle olan her şeyi hüzün dolduran maskelere BayBay!

Ben kendimle mutlu
Ben kendimle kızgın
Ben seninle aşık.

Bırak böyle bitsin bu masalın sonu!
Mutluluk…
Mutluluk:::
Mutluluk!!!